ATP de Florença
|
| Torneio extinto
|
| Detalhes da última edição
|
| Nome
|
UniCredit Firenze Open
|
| Local
|
Palazzo Wanny Florença, Itália
|
| Organização
|
Associação de Tenistas Profissionais (ATP)
|
| Direção
|
Paolo Lorenzi
|
| Categoria
|
ATP 250
|
| Piso
|
duro (coberto)
|
| Premiação
|
€ 612.000
|
| Participantes
|
28 simplistas (principal) 16 simplistas (qualificatório) 16 duplas
|
| Quadras
|
Campo Centrale
|
| Histórico
|
| Nomes
|
UniCredit Firenze Open (2022) Torneo Internazionali "Citta' di Firenze" (1994, 1991–1986) Trofeo Kim Top Line (1993–1992) Torneo Internazionale Roger et Gallet (1985) Roger et Gallet Cup (1984) Roger Gallet Cup (1983) Florence Open (1982) Alitalia Open (1981–1980) Alitalia Firenze (1979) Alitalia Florence Open (1978) Florence International (1977) Torneo Internazionale (1976) Trofeo VAT 69 (1974) Dunhill Florence (1973)
|
| Locais
|
Palazzo Wanny (2022)
|
| Categorias
|
ATP 250 (2022)
|
| Pisos
|
duro coberto (2022)
|
| Hiatos
|
2021–1995, 1975 (duplas)
|
|
| Atualizado em: 18 de maio de 2023
|
O ATP de Florença – ou UniCredit Firenze Open, na última edição – foi um torneio de tênis profissional masculino, de categoria ATP 250.
Realizado em Florença, na Itália, estreou em 1973, teve hiato de 26 anos e retornou em 2022, com licença de 1 ano, que não foi renovada.[1] Os jogos eram disputados em quadras duras cobertas durante o mês de outubro.[2]
Finais
Simples
| Ano
|
Campeão
|
Vice-campeão
|
Resultado
|
| 2022 |
Félix Auger-Aliassime |
J.J. Wolf |
6–4, 6–4
|
| Torneio não realizado entre 2021 e 1995
|
| 1994 |
Marcelo Filippini |
Richard Fromberg |
3–6, 6–3, 6–3
|
| 1993 |
Thomas Muster |
Jordi Burillo |
6–1, 7–5
|
| 1992 |
Thomas Muster |
Renzo Furlan |
6–3, 1–6, 6–1
|
| 1991 |
Thomas Muster |
Horst Skoff |
6–2, 26–7, 6–4
|
| 1990 |
Magnus Larsson |
Lawson Duncan |
6–7, 7–5, 6–0
|
| 1989 |
Horacio de la Peña |
Goran Ivanišević |
6–4, 6–3
|
| 1988 |
Massimiliano Narducci |
Claudio Panatta |
3–6, 6–1, 6–4
|
| 1987 |
Andrei Tschesnokow |
Alessandro De Minicis |
6–1, 6–3
|
| 1986 |
Andrés Gómez |
Henrik Sundström |
6–3, 6–4
|
| 1985 |
Sergio Casal |
Jimmy Arias |
3–6, 6–3, 6–2
|
| 1984 |
Francesco Cancellotti |
Jimmy Brown |
6–3, 6–3
|
| 1983 |
Jimmy Arias |
Francesco Cancellotti |
6–1, 6–4
|
| 1982 |
Vitas Gerulaitis |
Stefan Simonsson |
4–6, 6–3, 6–1
|
| 1981 |
José Luis Clerc |
Raúl Ramírez |
6–1, 6–2
|
| 1980 |
Adriano Panatta |
Raúl Ramírez |
6–2, 2–6, 6–4
|
| 1979 |
Raúl Ramírez |
Karl Meiler |
6–4, 1–6, 3–6, 7–5, 6–0
|
| 1978 |
José Luis Clerc |
Patrice Dominguez |
6–4, 6–2, 6–1
|
| 1977 |
Paolo Bertolucci |
John Feaver |
6–4, 6–1, 7–5
|
| 1976 |
Paolo Bertolucci |
Patrick Proisy |
6–7, 2–6, 6–3, 6–2, 10–8
|
| 1975 |
Paolo Bertolucci |
Georges Goven |
6–3, 6–2
|
| 1974 |
Adriano Panatta |
Paolo Bertolucci |
6–3, 6–1
|
| 1973 |
Ilie Năstase |
Adriano Panatta |
6–3, 6, 0–6, 7–6, 6–4
|
Duplas
| Ano
|
Campeões
|
Vice-campeões
|
Resultado
|
| 2022 |
Nicolas Mahut Édouard Roger-Vasselin |
Ivan Dodig Austin Krajicek |
7–64, 6–3
|
| Torneio não realizado entre 2021 e 1995
|
| 1994 |
Jon Ireland Kenny Thorne |
Neil Broad Greg Van Emburgh |
7–6, 6–3
|
| 1993 |
Tomás Carbonell Libor Pimek |
Mark Koevermans Greg Van Emburgh |
7–6, 2–6, 6–1
|
| 1992 |
Marcelo Filippini Luiz Mattar |
Royce Deppe Brent Haygarth |
6–4, 6–7, 6–4
|
| 1991 |
Ola Jonsson Magnus Larsson |
Juan Carlos Báguena Carlos Costa |
3–6, 6–1, 6–4
|
| 1990 |
Sergi Bruguera Horacio de la Peña |
Luiz Mattar Diego Pérez |
3–6, 6–3, 6–4
|
| 1989 |
Mike de Palmer Blaine Willenborg |
Pietro Pennisi Simone Restelli |
4–6, 6–4, 6–4
|
| 1988 |
Javier Frana Christian Miniussi |
Claudio Pistolesi Horst Skoff |
7–6, 6–4
|
| 1987 |
Wolfgang Popp Udo Riglewski |
Paolo Canè Gianni Ocleppo |
6–4, 6–4
|
| 1986 |
Sergio Casal Emilio Sánchez |
Mike de Palmer Gary Donnelly |
6–4, 7–6
|
| 1985 |
David Graham Laurie Warder |
Bruce Derlin Carls Limberger |
6–1, 6–1
|
| 1984 |
Mark Dickson Chip Hooper |
Bernard Mitton Butch Walts |
7–6, 4–6, 7–5
|
| 1983 |
Francisco González Victor Pecci |
Dominique Bedel Bernard Fritz |
4–6, 6–4, 7–6
|
| 1982 |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
Sammy Giammalva Jr. Tony Giammalva |
7–6, 6–1
|
| 1981 |
Raúl Ramírez Pavel Složil |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
6–3, 3–6, 6–3
|
| 1980 |
Gene Mayer Raúl Ramírez |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
6–1, 6–4
|
| 1979 |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
Ivan Lendl Pavel Složil |
6–4, 6–3
|
| 1978 |
Corrado Barazzutti Adriano Panatta |
Mark Edmondson John Marks |
6–3, 6–7, 6–3
|
| 1977 |
Chris Lewis Russell Simpson |
Iván Molina Jairo Velasco, Sr. |
2–6, 7–6, 6–2
|
| 1976 |
Colin Dibley Carlos Kirmayr |
Péter Szőke Balázs Taróczy |
5–7, 7–5, 7–5
|
| Torneio de duplas não realizado em 1975
|
| 1974 |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
Róbert Machán Balázs Taróczy |
6–3, 3–6, 6–4
|
| 1973 |
Paolo Bertolucci Adriano Panatta |
Juan Gisbert Ilie Năstase |
6–3, 6–4
|
Referências
Ligações externas
|
|---|
| Desde 2019 | |
|---|
| Desde 2020 | |
|---|
| Desde 2021 | |
|---|
| Desde 2022 | |
|---|
| Desde 2024 | |
|---|
| Desde 2025 | |
|---|
| Extintos |
- Antália (2021, 2019)
- Astana (2023–2020)
- Antuérpia (2024–2019)
- Atlanta (2024–2021, 2019)
- Banja Luka (2023)
- Budapeste (2019)
- Colônia (2020)
- Córdoba (2024–2019)
- Dallas (2024–2022)
- Doha (2024–2019)
- Estoril (2024–2021, 2019)
- Florença (2022)
- Gijón (2022)
- Lyon (2024–2021, 2019)
- Nápoles (2022)
- Marbella (2021)
- Melbourne (2021–2022)
- Moscou (2021, 2019)
- Munique (2024–2021, 2019)
- Newport (2024–2021, 2019)
- Nova York (2020–2019)
- Parma (2021)
- Pune (2023–2022, 2020–2019)
- San Diego (2021–2022)
- São Paulo (2019)
- São Petersburgo (2021, 2019)
- Sardenha (2020–2021)
- Seul (2022)
- Singapura (2021)
- Sófia (2023–2019)
- Sydney (2022, 2019)
- Zhuhai (2023, 2019)
|
|---|